Hallelujah!
(± )
Henryk Górecki - Symphony Nº3 (Symphony of Sorrowful Songs). First Movement (Sostenuto tranquillo ma cantabile)
Size karşı bir günah işlendiğinde; sanmayın ki bunu yapan, bunun üzüntüsünü ve pişmanlığını yaşar. Tamtersi! Bu onu daha da değerli ve önemli kılar kendi gözünde. Dokunaklı bir filmin başrol oyuncusu gibi hisseder kendisini. Kalk ayağa, devam et yoluna, “O bu günahın cezasını çeker mi acaba” diye düşünme. Yaşadığım ve gördüğüm şey şu ki; Sen, sana karşı işlenen bu günahın mükafatını en kısa sürede yaşayacaksın. Hayatının aldığı şekle, kendini nekadar mükemmel hissettiğine inanamayacaksın. Yeniden doğmak gibi, tamamen kendin olarak. İnanmaya da çalışma, sadece yaşa sana verilen bu mükafatı…
Porcupine Tree - Way Out Of Here
Çevremdeki pek çok eş dost sevmese de güzel albümdür bana göre “Fear of a Blank Planet”. Ayrı bir kafası olduğunu düşünürüm. Gavin Harrison‘ın davul performansını ise destansı bulurum.
Lakin bugüne kadar gözden kaçan bir şarkı, bugünlerde beni baya bir etkiledi. Hikayesini okuyunca daha bir etkilendim. Ekşisözlük’ten bir alıntıyı aktarayım hikayeyle alakalı;
her yanından genceciklik ve masumiyet akan sözleri ve sözlerinden bir kaç kat karanlık, tüyler ürpertici melodisinin aslında ne kadar uyumlu olduğu, şarkının hikayesini duyunca anlaşılıyor.
porcupine tree hayranı olan ve hatta grubun myspace’ini açan 17 yaşında bir kızcağız, 14 yaşındaki bir arkadaşıyla tren raylarında - muhtemelen trains konseptini yakalama amacıyla - fotoğraflar çektirirken geçirdiği tren kazası sonucu hayatını kaybetmiş 2005 yılında. way out of here ve klibi de, arielle daniel adındaki bu kıza adanmış. bir daha nasıl gözler dolmadan dinlenir, bilmiyorum.
Kızcağızların fotoğrafı da “şurada”…
Sözler de harika, müzik de. Giden ve unutulamayanın ardından söylenmeye müsait. Esas etkileyici olan ise koskoca grubun bu çocuklar için bu şarkıyı yapmış olması büyüklüğü. Gönlümde taht kurdun international popstar…
by Okhan Canbaz
…daha sonra bir tanesi o dalı kırdı bir hiç uğruna, beraber düşmeye başladılar, yere çarpmak üzereydiler ki; diğeri havalandı son anda. Dalı kıranı umursamadı, uçtu kendi dünyasına…
Placebo - I Know
I know, the past will catch you up as you run faster…
I know…


Hayatımın en keskin virajında askere gidiyorum. Virajın sonu bu. Bir aldatılma, büyük bir hayal kırıklığı, planların tamamen değişmesi, kendi özüme dönüşüm, ruhumun arınması, zorlukların karşısında aldığım mükafatlar, ve şuana kadar en hayran olduğum ruhun hayatıma girmesi ile bana verilen en büyük mükafat. Hayatımın ilk devresi bitti yani, hem de son dakika golüyle önde bitirdim. Bu bir devre arası. İlk devrenin sonlarında sarfettiğim efordan dolayı birazcık dinlenmem gerekiyor. İlk yarı ile alakalı hiçbirşey düşünmeden, ikinci yarı için plan yaparak geçircem bu dönemi. Önce kavuştuğum benliğimi çok daha yakından tanımaya çalışıcam tabii ki. Döndüğümde ne olursa olsun herşey güzel olacak, ilk devrenin son dakikaları gibi. Sonuç önemli değil, umarım kaliteli ve dürüst bir maç olur. Kendinize çok iyi bakın. Kendinizi hayatın akışına bırakmayın, direnin. Kendinizden uzaklaşmayın. Ruhunuzu koruyun. Benliğinizi, değer yargılarınızı, ideallerinizi, sizi siz yapan iyi kötü herşeyi…
Hoşçakalın!
@5 months ago with 1 noteJacaszek - Rytm To Niesmiertelnosc II

Eğer hala Jacaszek dinlememiş iseniz, şanslısınız demektir. Treny albümü ile bizi alıp sonsuz boşluğa fırlatan, treni kaçırtan Polonyalı abimiz şimdi de Glimmer diye bi albüm yapmış. Duyumlarım çok fena, ikinci bir doğal afet söz konusuymuş. Şurda askerliğime kalmış 4 gün, herşeye rağmen kafamı toparlamış ve kendimi çokiyi hissediyorum. Hayatta bulaşmam. Gider ayak sizi de yakayım dedim…
Double Tongued by Okhan Canbaz
Bırakın mutlu sonla bitmeyi, hiç bitmeyecek bir hikayedir sözde. Birkaç harfi değiştirirler sonradan, ve hikaye değişir tamamı ile. Unutma ki herşeyin iki yüzü vardır; görünen ve görünmeyen, senin bile. Önemli olan; onu gösterip göstermemendir. Sen sen ol, haketmeyene gösterme. Hatta becerebilirsen eğer; hakedene bile. Ve bil ki sana o daktilodan hayır gelmezdi. Ve dua et ki hikayenin başındaydın daha, sonsuzluğun içinde küçük bir nokta. Buruştur at kağıtları, kendi hikayeni kendin yaz. O zaman göreceksin herşeyin nekadar güzelleştiğini, en çok da kendinin, ruhunun!
“I Am A Girl!” by Susan Koenen

İzmir Kısa Film Festivali’nde izlediğim 2 seansın da favorisiydi kesinlikle. Joppe’nin dramı; bizim zorluğunu, ağırlığını hayal bile edemeyeceğimiz bir durum. Ve onun bu durum içindeki gücü, hayata bağlılığı, kabullenmişliği, olgunluğu ve umut edişi kıskanmayı bırakın, izleyene kendisini aciz ve basit hissettiren şeyler. Mükemmel bir kısa film…
(Source: youtube.com)